Sąd Rejonowy w Reykjavíku niedawno uniewinnił islandzkie państwo od roszczeń byłego ambasadora, który wytoczył państwu proces z powodu niezapłaconych wynagrodzeń. Spór płacowy ambasadora z islandzkim państwem dotyczy prawa do dodatków za nadgodziny w okresie od 2021 do 2024 roku.
Pracownik, który nie jest wymieniony z nazwiska w wyroku, pracował przez długi czas w islandzkiej służbie zagranicznej. Wniósł roszczenie o wypłatę 11,5 miliona koron, twierdząc, że przysługuje mu prawo do większej liczby jednostek płacowych za stałe nadgodziny za granicą w służbie zagranicznej, podobnie jak otrzymywał podczas pracy w islandzkim Ministerstwie Spraw Zagranicznych. Uważał również, że decyzja Kjararáðr dotycząca ustalenia jego wynagrodzenia na podstawie mniejszej liczby jednostek po powrocie na Islandię była nielegalna i nieuzasadniona, ponieważ opierała się na założeniu, że nie ma już kontroli nad personelem.
Ambasador powołał się między innymi na ustawę o prawach i obowiązkach pracowników państwowych nr 70/1996 oraz ustawę o służbie zagranicznej Islandii nr 39/1971 na poparcie swoich roszczeń. Pomimo tego władze państwowe uważały, że nie udowodnił on, iż wykonywał nadgodziny podczas pracy za granicą, oraz że był świadomy, jak jest uregulowany system płatności wynagrodzeń pracowników ministerstwa spraw zagranicznych, zwłaszcza w odniesieniu do przepisów dotyczących pracowników zobowiązanych do przeprowadzki i pracowników delegowanych.
Sąd okręgowy uznał, że decyzja Rady Wynagrodzeń była zgodna z prawem, uzasadniona i zgodna z ustawą o służbie zagranicznej. Sąd stwierdził, że różne warunki płacowe ambasadorów były uzasadnione ze względu na różnorodne zadania powierzane im w poszczególnych przypadkach. W związku z tym państwo zostało zwolnione ze wszystkich roszczeń byłego ambasadora.
Zwraca to uwagę na skomplikowany system wypłat wynagrodzeń w służbie zagranicznej oraz na znaczenie jasno określonych przepisów i umów dotyczących praw pracowników, zwłaszcza gdy pracują oni na arenie międzynarodowej. Spór podkreśla również ważność świadomości pracowników na temat systemu płac i ich praw w różnych środowiskach pracy.
Żródło: mbl.is
